ساعت ویلن

ردیف موسیقی ایران، از میانه دوران قاجار (ناصرالدین شاه) توسط نوازندگان آن دوره که معروف به خاندان هنر بودند به صورت شفاهی و سینه به سینه نقل شده و باقی مانده است، در ادامه هنرمندان بزرگی هم عمر خود را صرف گردآوری و حفظ آن کرده­اند، کوشش­ هایی که نتیجه­ ی آن در قالب نغمه­ هایی دلنشین باقی مانده است. اینکه چه مقدار از آن توسط ایشان ساخته شده و چه مقدار نقل شده روشن نیست، گاهی با خود می­ اندیشیم، همین نغمه ­ها را پیشینیان ما نیز می­نواختند؟ آنچه ما امروز در اختیار داریم با گذشته چقدر تفاوت دارد؟ و پرسش ­هایی از این دست که پاسخ به آن اگر محال نباشد بی­نهایت دشوار است. یمین غفاری تابستان 1398